css button by Css3Menu.com

Regenboogbrug
regenboogbrug   Als tranen een trap konden bouwen
en herinneringen een brug
dan klommen we hoog in de hemel
en haalden we je gelijk weer terug

 

Er is een plek die hemel en aarde verbindt,
die plek heet de Regenboogbrug...
Als een dier waar je heel veel van houdt dood gaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboogbrug.
Daar zijn grasvelden en heuvels voor onze lieve vriendjes,
zodat ze kunnen rennen en met elkaar kunnen spelen.
Er is eten, water en zonneschijn in overvloed en
ze voelen zich daar warm en prettig. Alle dieren die ziek waren, of oud,
worden daar weer beter, alle dieren die gewond waren,
of verminkt, krijgen weer een sterk gezond lichaam,
precies zoals ze waren in onze herinnering en in onze dromen...
De dieren zijn gelukkig en tevreden, op een klein dingetje na:
ze missen die speciale persoon die achter moest blijven...
Ze rennen en spelen samen, maar er komt een dag dat eentje
plotseling stopt met spelen en in de verte tuurt.
De heldere oogjes beginnen te stralen en hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling maakt hij zich los uit de groep en rent over het gras, sneller en sneller.
Hij heeft JOU gezien, en als jij en je liefste kameraadje elkaar eindelijk weer zien,
houden jullie elkaar vast in een innige omhelzing
en zullen jullie nooit meer van elkaar gescheiden worden.
Je krijgt kusjes en likjes en jouw handen strelen zijn lieve kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen van je kameraad
die je zo lang niet meer gezien hebt, maar die altijd in je hart is gebleven.
En dan gaan jullie samen over de REGENBOOGBRUG.

 

 

Ter herinnering aan Boui-Boui Leia op 2 augustus 2021 overleden

Lieve Leia,
Je was onze eerste hond en wat waren we blij met jou. Je was zo’n lieve, rustige, trouwe hond en je sjouwde de hele dag achter mij aan. Je was heel aanhankelijk, vond het eigenlijk niet leuk als ik een keer weg moest. Wat was je altijd lief voor anderen. Een ‘tophond’ zoals velen zeiden. En wat zijn we geschrokken toen jij, terwijl we op vakantie waren, aanvallen kreeg van neurologische aard. En ze hielden maar niet op. We waren ver van huis en moesten op afstand besluiten om je te laten gaan. Wat deed dat pijn! Maar gelukkig heben we bij thuiskomst afscheid van je kunnen nemen. Het leek net of je sliep. Je was zo mooi. Lieve Leia, bedankt voor al die mooie jaren bij ons en de liefde die je ons hebt gegeven. Het gemis is groot en vergeten doen we jou nooit!

Monique, Sikko, Chloë en Lars

Pagina Leia


leia

Ter Herinnering aan Bravoure-Oshin op 28 juni 2021 overleden

"Daar zit ik dan, met mijn liefste in mijn armen.
Ik kan mij daar nog één keer aan je warmen.
De pijn bij jouw afscheid, een verscheurend moment. Overschaduwd de vreugde.
Maar, pijn kan er niet zijn als je geen liefde hebt gekend.
Nu ben je in mijn hart, waar Fellow op je wacht. Er is daar plaats voor twee.
Er is een lichtje bijgekomen.
Alles wat je hebt gebracht mag in mij tot wasdom komen.”

liefs Kirsten

 

eigen pagina oshin

Ter Herinnering aan Bandit-Wodan 21 augustus 2020 overleden

Bandit uit ons B-nest van 10 pups was de leider van de boevenbende. Toen hij werd opgehaald was de rest totaal van slag. Ook 's nachts werd er veel gepiept. Normaal haalde het nest wel kattenkwaad uit. Die nacht niet. Het was stil op het gepiep na. Zo blijven wij Bandit-Wodan herinneren.

Ellen en Peter.

Zijn baasjes missen hem verschrikkelijk.

Ter herinnering aan Bibiche 06-09-2011 / 28-04-2020

Lieve lieve Bibiche, wat waren wij gelukkig, blij en dankbaar dat jij ons in november 2011 werd toevertrouwd door Ellen en Peter .
Volgens hen was jij voor ons de perfecte match en wat heb jij ( en wij ) dat waargemaakt . Bibiche, je deed je naam eer aan en meer dan dat , vertaald uit het Frans betekent jouw naam : " ons" schatje. Dat gold voor iedereen die jou kende. Je was onze schaduw, waar wij waren was jij. . . . Zacht lief karakter , leergierig, beheerst , trouw , conflict vermijdend , blij ei en een enthousiaste vrolijke clown , wat waren wij gelukkig met jou om ons heen. En ineens werd je heel erg ziek, onderzoek wees uit dat een tumor een milt bloeding had veroorzaakt en er al veel bloed in de buikholte zat . Ook was er een flinke tumor op je lever te zien. De verslagenheid was groot . We hadden eigenlijk geen keus en we hebben je uit liefde moeten laten gaan. Een hartverscheurende, moeilijke en intens verdriet ige beslissing . En nu is het stil, heel stil zonder jou, je wordt zo enorm gemist . . . Zelfs de herinneringen doen nu nog pijn: jouw aanwezigheid, je lieve blik in je ogen, uitstapjes, wandelingen, de liefde voor elkaar , de knuffels, de fijne vakanties bij broer Beau in Frankrijk, de altijd vrolijke enthousiaste begroetingen na 5 -10 - 60 minuten weg te zijn geweest en het samenzijn met het hele gezin.
Lieve Bibiche, dankjewel voor de vreugde, trouw en onvoorwaardelijke liefde die je ons hebt gegeven.
Voor altijd in ons hart . . . . . .

Theo Monique Laura Dennis 06-09-2011

Bibiche Des Quatre Montagnes 28-04-2020

eigen pagina

Ter herinnering aan Asja 01-09-2010 / 06-11-2019

Wat waren we blij toen Asja helemaal vanuit Waalwijk bij ons kwam wonen op Texel.
Asja was een hele slimme, vreselijk lieve, trouwe en enthousiaste hond. Maar ook lekker eigenwijs.
We hebben met ons gezin 9 jaar volop van haar mogen genieten. Doordat wij buitenaf wonen had ze heel veel vrijheid. Ze liep dus eigenlijk altijd los. Dat vond ze heerlijk. Als we alleen met haar thuis waren was ze eigenlijk een hele rustige hond. Maar ze liep wel altijd om je heen.
Bezoek werd meestal net iets te blij en te enthousiast binnen gelaten. Maar dat hoorde gewoon bij haar. We hebben in huis ook wat deurkrikken moeten omzetten. Want Asja regelde zelf wel welke deur ze open wilde maken. Zelfs de deuren die naar haar toe open gingen maakte ze open.
Ze was erg lief voor kinderen en ook voor onze 2 katten en kippen. En ze was gek op haar balletje.
Een ding hebben we er nooit in gekregen….. Ze hield echt niet van zwemmen. Heel soms liep ze wel eens een klein stukje de zee in. Maar voordat haar buik het water raakte kwam ze alweer het strand op.
Ze was ook mijn hardloop maatje. Wanneer ik in m’n sportbroek van boven kwam was ze niet meer te houden. Qua eten was het een schrokop en ze was gek op rauwe wortelen en kaas. Ze bedelde nooit maar als ik wortelen schoon stond te maken of we pakten de kaas, dan zorgde ze wel dat ze een stukje kreeg.

Asja is heel plotseling ziek geworden. ’s Morgens meteen met haar naar de dierenarts gegaan. Helaas konden zij niks meer voor Asja doen. ’s Middags hebben we haar moeten laten gaan…… Ik ben heel dankbaar dat we samen met onze meiden afscheid van haar hebben kunnen nemen.
We missen haar heel erg.
Het is stil in huis……

Ellen en Peter dankjewel dat wij Asja’s baasjes mochten zijn.

Liefs Martin Esther Selina en Melanie

eigen pagina asja

22 oktober 2007 - 13 augustus 2019: Fiona Diva van Stoopy

Vandaag hebben we afscheid moeten nemen van onze Mater Familias: Diva is overleden, na een korte maar moeilijke strijd voor haar leven. We hebben samen afscheid van haar genomen in onze tuin. Ze laat een grote leegte achter in ons gezin.
Diva was onze stabiele, altijd speelse hond, tot op het laatst leider van haar roedel. Ze was altijd vriendelijk naar mensen, én kinderen. Ook ging ze probleemloos om met andere honden. De laatste jaren altijd begeleid door haar Safe-Stick hebben we heel wat met elkaar gewandeld. Water was haar element, vooral als het modderig was. Zwemmen deed ze als de beste. Ook op vakantie in Zwitserland was ze in haar element. De kleinste sneeuwveldjes wist ze feilloos te vinden. Koeien was wel een dingetje, en die waren er best veel daar.
Ze daagde je uit met van alles: het kleinste stokje stukje stof of blaadje werd achter je rug neergelegd, om te spelen. Dennenappels groot en klein werden ook feilloos in het bos gevonden: "gooien!" Waren we het beu, dan was het zinnetje: "die is te groot" voldoende om het voorwerpje achter te laten, maar met "we zoeken een andere", ging het spel gewoon door.
Diva was een intelligente hond, heeft vele cursussen doorlopen, en deed mee aan behendigheid.
Ze heeft in haar leven bij ons 4 nestjes voortgebracht, van in totaal 23 pups. Met enkele van haar nakomelingen hebben we recent nog gewandeld, en natuurlijk is Amie, haar dochter altijd bij haar gebleven, de laatste twee jaar met haar dochter Gigi.
Voor PEter was bijzonder dat Diva het maatje was, dat hem over de angst voor honden heeft geholpen. We zijn intens verdrietig, en zullen haar altijd in ons hart bij ons dragen.

Ellen en PEter

Album

12 februari 2017 - 12 januari 2018: Gentille - Imani des Quatre Montagnes

De wijze waarop we Gentille zijn verloren heeft ons veel verdriet gebracht. We volstaan zo lang met de verwijzing naar haar gedachtenispagina

 

6 september 2011 - ? maart 2017: Baraka Lola des Quatre Montagnes

Je was de eerstgeborene uit ons B-nestje. In het begin liep je nog met onze nakomelingenwandelingen mee, Je was een vrolijk hondje, en je baasjes waren gek op je. We hebben daarna maar weinig meer over je gehoord. We kregen van je baasjes te horen dat je ineens geen rechte rug meer had. Daarop ben je ingeslapen, en heb je je broertje Barouf gevonden aan de andere kant van de regenboog. Je kon nog niet gemist worden...

lola

11 augustus 2014 - 22 september 2014: Elu des Quatre Montagnes.

Je kwam als gezonde pup in ons E-nestje ter wereld, deed bijna 6 weken volop mee. Precies 6 weken oud, hebben we afscheid moeten nemen van Elu-Jeb, Peter's mannetje. Jeb was de naam die hij van zijn toekomstige baasjes al had gekregen. In slechts twee dagen tijd was hij van een vrolijke mensgerichte pup, gegaan naar in zichzelf gekeerd. Hij reageerde niet meer op ons, en hij wilde ook niet meer eten. Hij huilde voortdurend tussen zijn slaapjes in. Wij weten dat hij vrede heeft aan de andere kant van de regenboogbrug. Elu is bij ons begraven op een speciaal plekje in onze tuin.

Link naar speciale afscheidspagina van Elu, naast zijn "thuispagina" is er een speciale afscheidspagina

elu

6 september 2011 - 7 december 2013: Barouf des Quatre Montagnes.

Vandaag (8 december) kwam het droeve nieuws dat Barouf (uit het b-nest), gisteren, door een noodlottig verkeersongeval is overleden. Dit nieuws sloeg bij ons in als een bom. Barouf, de kloon van Diva in uiterlijk en karakter, je hebt een speciaal plekje in ons hart. We missen je enorm, rust zacht lieve Barouf.

Ellen en Peter

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Barouf was een tophond met prachtige eigenschappen en dol op “zijn” gezin. We hadden ons geen lievere, mooiere, betere hond kunnen wensen. Barouf heeft slechts twee jaar mogen worden en dat is veel te kort. Maar we hebben twee prachtige jaren met hem gehad; volgens Sam (10 jaar nu) de mooiste jaren van zijn eigen leven, en daar zijn we heel dankbaar voor.

Barouf was altijd daar te vinden waar de actie was en probeerde je onvermoeibaar tot spelletjes te verleiden. We speelden allerlei soorten spelletjes met Barouf. Van al zijn speeltjes was hij het meest dol op z’n ei: een enorm geel plastic ding die in vreemde patronen rolde en stuiterde. Ook frisbies vangen, pak-me-dan-als-je-kan, apporteren en voetballen waren favoriet bij Barouf. Zwemmen kon hij als de beste en helemaal sinds we in Frankrijk bij Ruud en Leida (baasjes van Beau) aan de rivier Loth hebben gekampeerd. Daar leerde hij hoe hij met flinke stroming om moest gaan. In het bos kon er niet vaak genoeg met takken gegooid worden en hij nam ook altijd één tak mee terug naar huis. Hij was werkelijk buiten zinnen van blijdschap als hij mee mocht met hardlopen zo’n twee tot drie keer in de week aan een speciaal hiervoor bedoelde band. Dan kon hij z’n geluk niet op en wist van gekkigheid niet meer hoe z’n blijdschap te uiten

’s Avonds kroop hij graag tussen ons in op de bank met z’n grote lijf, zodat wij ons nog nauwelijks konden bewegen, totdat hij het te warm kreeg en toch maar weer op de koelere vloer ging liggen. Al was iemand van ons maar een haf uurtje weg geweest, altijd kwam hij je enthousiast begroeten. Op de hondenschool heeft hij heel mooie resultaten gehaald en hij kende veel commando’s. Hij vond het heerlijk om samen te oefenen en ook z’n hersenspelletjes had hij helemaal door en voerde hij met overgave uit. Barouf was graag buiten in onze tuin en patrouilleerde langs de hekken om zijn koninkrijk goed in de gaten te houden, maar was altijd vriendelijk tegen postbodes en gasten. Barouf was een schitterende en indrukwekkende hond die bij mensen soms wat angstige reacties opriep, maar veel vaker tot bewonderende opmerkingen leidde.

Barouf was onze grote, trouwe, vrolijke, aanhankelijke, beschermende, prachtige vriend. Ongelooflijk dat we het nu zonder hem moeten stellen. Het verdriet en gemis zijn intens.

Lieve Barouf, dank je wel voor alles wat je ons hebt gegeven; we zullen je nooit vergeten.

Ruud, Monique, Sam & Romée

barouf

barouf

album met fotos en filmpjes barouf