css button by Css3Menu.com

Regenboogbrug
regenboogbrug   Als tranen een trap konden bouwen
en herinneringen een brug
dan klommen we hoog in de hemel
en haalden we je gelijk weer terug

 

Er is een plek die hemel en aarde verbindt,
die plek heet de Regenboogbrug...
Als een dier waar je heel veel van houdt dood gaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboogbrug.
Daar zijn grasvelden en heuvels voor onze lieve vriendjes,
zodat ze kunnen rennen en met elkaar kunnen spelen.
Er is eten, water en zonneschijn in overvloed en
ze voelen zich daar warm en prettig. Alle dieren die ziek waren, of oud,
worden daar weer beter, alle dieren die gewond waren,
of verminkt, krijgen weer een sterk gezond lichaam,
precies zoals ze waren in onze herinnering en in onze dromen...
De dieren zijn gelukkig en tevreden, op een klein dingetje na:
ze missen die speciale persoon die achter moest blijven...
Ze rennen en spelen samen, maar er komt een dag dat eentje
plotseling stopt met spelen en in de verte tuurt.
De heldere oogjes beginnen te stralen en hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling maakt hij zich los uit de groep en rent over het gras, sneller en sneller.
Hij heeft JOU gezien, en als jij en je liefste kameraadje elkaar eindelijk weer zien,
houden jullie elkaar vast in een innige omhelzing
en zullen jullie nooit meer van elkaar gescheiden worden.
Je krijgt kusjes en likjes en jouw handen strelen zijn lieve kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen van je kameraad
die je zo lang niet meer gezien hebt, maar die altijd in je hart is gebleven.
En dan gaan jullie samen over de REGENBOOGBRUG.

 

 

12 februari 2017 - 12 januari 2018: Gentille - Imani des Quatre Montagnes

De wijze waarop we Gentille zijn verloren heeft ons veel verdriet gebracht. We volstaan zo lang met de verwijzing naar haar gedachtenispagina

 

6 september 2011 - ? maart 2017: Baraka Lola des Quatre Montagnes

Je was de eerstgeborene uit ons B-nestje. In het begin liep je nog met onze nakomelingenwandelingen mee, Je was een vrolijk hondje, en je baasjes waren gek op je. We hebben daarna maar weinig meer over je gehoord. We kregen van je baasjes te horen dat je ineens geen rechte rug meer had. Daarop ben je ingeslapen, en heb je je broertje Barouf gevonden aan de andere kant van de regenboog. Je kon nog niet gemist worden...

lola

11 augustus 2014 - 22 september 2014: Elu des Quatre Montagnes.

Je kwam als gezonde pup in ons E-nestje ter wereld, deed bijna 6 weken volop mee. Precies 6 weken oud, hebben we afscheid moeten nemen van Elu-Jeb, Peter's mannetje. Jeb was de naam die hij van zijn toekomstige baasjes al had gekregen. In slechts twee dagen tijd was hij van een vrolijke mensgerichte pup, gegaan naar in zichzelf gekeerd. Hij reageerde niet meer op ons, en hij wilde ook niet meer eten. Hij huilde voortdurend tussen zijn slaapjes in. Wij weten dat hij vrede heeft aan de andere kant van de regenboogbrug. Elu is bij ons begraven op een speciaal plekje in onze tuin.

Link naar speciale afscheidspagina van Elu, naast zijn "thuispagina" is er een speciale afscheidspagina

elu

6 september 2011 - 7 december 2013: Barouf des Quatre Montagnes.

Vandaag (8 december) kwam het droeve nieuws dat Barouf (uit het b-nest), gisteren, door een noodlottig verkeersongeval is overleden. Dit nieuws sloeg bij ons in als een bom. Barouf, de kloon van Diva in uiterlijk en karakter, je hebt een speciaal plekje in ons hart. We missen je enorm, rust zacht lieve Barouf.

Ellen en Peter

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Barouf was een tophond met prachtige eigenschappen en dol op “zijn” gezin. We hadden ons geen lievere, mooiere, betere hond kunnen wensen. Barouf heeft slechts twee jaar mogen worden en dat is veel te kort. Maar we hebben twee prachtige jaren met hem gehad; volgens Sam (10 jaar nu) de mooiste jaren van zijn eigen leven, en daar zijn we heel dankbaar voor.

Barouf was altijd daar te vinden waar de actie was en probeerde je onvermoeibaar tot spelletjes te verleiden. We speelden allerlei soorten spelletjes met Barouf. Van al zijn speeltjes was hij het meest dol op z’n ei: een enorm geel plastic ding die in vreemde patronen rolde en stuiterde. Ook frisbies vangen, pak-me-dan-als-je-kan, apporteren en voetballen waren favoriet bij Barouf. Zwemmen kon hij als de beste en helemaal sinds we in Frankrijk bij Ruud en Leida (baasjes van Beau) aan de rivier Loth hebben gekampeerd. Daar leerde hij hoe hij met flinke stroming om moest gaan. In het bos kon er niet vaak genoeg met takken gegooid worden en hij nam ook altijd één tak mee terug naar huis. Hij was werkelijk buiten zinnen van blijdschap als hij mee mocht met hardlopen zo’n twee tot drie keer in de week aan een speciaal hiervoor bedoelde band. Dan kon hij z’n geluk niet op en wist van gekkigheid niet meer hoe z’n blijdschap te uiten

’s Avonds kroop hij graag tussen ons in op de bank met z’n grote lijf, zodat wij ons nog nauwelijks konden bewegen, totdat hij het te warm kreeg en toch maar weer op de koelere vloer ging liggen. Al was iemand van ons maar een haf uurtje weg geweest, altijd kwam hij je enthousiast begroeten. Op de hondenschool heeft hij heel mooie resultaten gehaald en hij kende veel commando’s. Hij vond het heerlijk om samen te oefenen en ook z’n hersenspelletjes had hij helemaal door en voerde hij met overgave uit. Barouf was graag buiten in onze tuin en patrouilleerde langs de hekken om zijn koninkrijk goed in de gaten te houden, maar was altijd vriendelijk tegen postbodes en gasten. Barouf was een schitterende en indrukwekkende hond die bij mensen soms wat angstige reacties opriep, maar veel vaker tot bewonderende opmerkingen leidde.

Barouf was onze grote, trouwe, vrolijke, aanhankelijke, beschermende, prachtige vriend. Ongelooflijk dat we het nu zonder hem moeten stellen. Het verdriet en gemis zijn intens.

Lieve Barouf, dank je wel voor alles wat je ons hebt gegeven; we zullen je nooit vergeten.

Ruud, Monique, Sam & Romée

barouf

barouf

album met fotos en filmpjes barouf